|
 |
WOSzK Zakopane - Geneza powstania |
|
 |
„(...)Październik 1956 i jego
wydarzenia spowodowały personalne trzęsienie ziemi. Pierwszym polskim dowódcą
naszego lotnictwa po odejściu oficerów radzieckich został gen. bryg.
Jan FreyBielecki. Pod jego kierownictwem doszło do
zasadniczych przewartościowań organizacyjnych i doktrynalnych. Analizy i badania
stanu bezpieczeństwa lotów wskazywał jednoznacznie, że w zdecydowanej
większości bezpośrednią przyczyną był człowiek a zwłaszcza jego wyszkolenie i
kondycja psychofizyczna.
Dla rozwiązania tych problemów
sięgnięto po osiągnięcia nauki i doświadczenia sił powietrznych państw
zachodnich. Podobnie jak w NATO również w Wojskach Lotniczych i Obrony
Przeciwlotniczej Obszaru Kraju już w 1958 roku utworzona została pierwsza w
państwach byłego Układu Warszawskiego - etatowa służba bezpieczeństwa lotów.
Opracowywane metodyki zarówno szkolenia podstawowego jak i zastosowania bojowego
musiały być konsultowane ze specjalistami z Wojskowego Instytutu Medycyny
Lotniczej (WIML), który wówczas jeszcze (aż do 21 maja 1958 r.) nosił nazwę
Wojskowego Instytutu Naukowo - Badawczego i Doświadczalnego Medycyny Lotniczej.
Jeszcze wcześniej - w listopadzie 1956 - pod
patronatem gen. Frey-Bieleckiego odbył się pierwszy międzynarodowy zjazd lekarzy
lotniczych zorganizowany przez WIML. Zjazd podkreślił konieczność treningu
organizmu pilota, który w samolocie odrzutowym a zwłaszcza naddźwiękowym, musi
być przygotowany nie tylko na oddziaływanie negatywnych skutków niedotlenienia
wysokościowego, ale także przeciążeń i dekompresji. Wykonanie zadań w powietrzu
bezpieczny lot i lądowanie oprócz profesjonalnego wyszkolenia wymagają
maksymalnej koncentracji uwagi i znakomitej kondycji fizycznej.
Naukowcy dowiedli, że nawet najwspanialsza
wydolność wytrenowanego organizmu jest nie jedynym warunkiem. Pilot musi być
także człowiekiem o wielkiej odporności psychicznej. Zdany na samego siebie,
samotny w kabinie samolotu mknącego z ponaddźwiękową prędkością musi podejmować
czasami ekstremalnie trudne decyzje a jednocześnie wykonywać skomplikowane
czynności w sytuacji charakteryzującej się stałym deficytem czasu i okresowo
narastającym stresem. Naukowcy i praktycy dowiedli, że najskuteczniejszym
sposobem równomiernego rozwoju i doskonalenia stosownych cech motorycznych i
doskonalenie wydolności fizycznej pilota jest trening w warunkach naturalnych,
zbliżonych do tych, które panują podczas lotu.
W Polsce takim wymogom sprostać mogły jedynie
Tatry, których wysokogórski klimat typu alpejskiego posiada uznane i w praktyce
potwierdzone właściwości lecznicze. Wysokie skaliste grzbiety z wyniosłymi
iglicami i turniami szczytów stwarzają możliwość uprawiania wysokogórskiej
turystyki wspinaczkowej, wymagającej żelaznej kondycji i wspaniałej sprawności
fizycznej oraz odwagi i odporności na lęk przestrzeni. Ośnieżone szczyty, skalne
granie poprzecinane dolinami rwących potoków pełnych szumiących siklaw,
obramowane od dołu ciemnosmreczyńską zielenią urzekają swym odwiecznym
majestatycznym spokojem.
Tatry a zwłaszcza Zakopane i jego okolice dysponują
rozwiniętą siecią komunikacyjną oraz bazą niezbędną dla uprawiania turystyki i
narciarstwa. Tatrzański klimat cechuje się dużym dobowym zróżnicowaniem
temperatury, niskim jej średnim poziomem oraz zmniejszonym ciśnieniem
atmosferycznym i ciśnieniem cząsteczkowym tlenu. Zmniejszone ciśnienie
cząsteczkowe tlenu wraz z innymi właściwościami tatrzańskiego klimatu stanowią
silny bodziec atmosferyczny.
Uwidacznia się to w wielu zmianach organizmu
sprzyjających lepszemu wykorzystaniu tlenu co przyczynia się do wzrostu
objętości krwi krążącej, wzrostu ilości barwnika hemoglobiny i krwinek
czerwonych we krwi, oraz do usprawnienia czynności enzymatycznych układów
tkankowych. Czyste i chłodne powietrze przyczynia się do wzmocnienia możliwości
organizmu w zakresie produkcji ciepła i przemiany materii. W związku z powyższym
postanowiono na bazie pomieszczeń magazynowych Centralnego Wojskowego Klubu
Sportowego powołać Wojskowy Ośrodek Kondycyjny dla personelu latającego w Groniku koło Zakopanego"(...)
Apoloniusz Zygmunt SIEKAŃSKI
„Tylko dla Orłów” Poznań - 1997
|