|
 |
WOSzK Zakopane - O Groniku ... |
|
 |
Gronik, to niewielki przysiółek
położony na wysokości 945 m n.p.m., około 4,5 km na
południowy-zachód od centrum Zakopanego bezpośrednio przy szosie
prowadzącej do Kir i dalej do Doliny Chochołowskiej. Ta malownicza
droga biegnąca u podnóża Tatr Zachodnich rozpoczyna się od
skrzyżowania ulicy Kościeliskiej i Krupówek. Od południa nad
ciemnozielonym świerkowym wałem Regli wznosi się ściana Giewontu.
Ulica Kościeliska, biegnąca dalej w
kierunku południowo - zachodnim, krzyżuje się z odchodzącą w lewo
ulicą Kasprusie. Dalej po południowej stronie położone są łagodne
zbocza Lipek. W głębi po prawej stronie ciągnie się Pasmo
Gubałowskie, na tle którego widnieje charakterystyczna bryła hotelu
"Orbis-Kasprowy", oraz dobrze znana narciarzom polana Szymoszkowa z
zespołem wyciągów narciarskich. Kilkaset metrów dalej ukazuje się
Butorowy Wierch. Za przystankiem autobusowym zwraca
uwagę nowoczesny kościół Matki Boskiej Fatimskiej, wybudowany przez
górali w latach 1987 - 1992 jako wotum za ocalenie życia Janowi
Pawłowi II w zamachu w maju 1981 r. Krzeptówki i kościół odwiedził
Papież w trakcie pielgrzymki w 1997 r.
Za skrzyżowaniem z drogą odchodzącą do
Kościeliska szosa zbliża się w kierunku porośniętych świerkowym
lasem Regli. Po lewej stronie szosy - znajduje się śródleśna polana
zwana Gąsieniców Potok, położona u wylotu Doliny Małej Łąki z
płynącym w niej Małołąckim Potokiem. Kilkaset metrów dalej na łuku
drogi po jej prawej stronie ukazuje się Gronik, o czym oznajmia
piękna stylowa brama z szachownicą i lotniczą „Gapą”.
Według niektórych przekazów tutaj
mieściło się rodowe gniazdo Matejów, ostatnich legendarnych
zbójników podhalańskich. Nazwa "Gronik" wiąże się także z innym
zbójnikiem. Jeszcze w okresie międzywojennym przysiółek Gronik nosił nazwę Nędzów Gronik. Tu właśnie mieszkał wg
Kazimierza Przerwy-Tetmajera jego bohater "Janosik Nędza Litmanowski,
hetman zbójecki z Nędzowego Gronika w Polanach".
Trzy piękne wille góralskie, które w
1957 r. stały się podstawą bazy lokalowej Wojskowego Ośrodka
Kondycyjnego dla personelu latającego, wzniesione zostały w latach
1936—37 według projektu znanego zakopiańskiego architekta inż..
Stefana Meyera. |