Okres przerwy swiątecznej ( WIELKANOC )szybko minął.Jeszcze tylko parę większych kęsów świątecznych przysmaków i do roboty.Od 15 kwietnia nowy zastęp woszkowiczów przybył na Gronik.Jak zwykle na początku turnusu pierwsza do dzieła zabrała się służba zdrowia. Badania, pomiary, wydolność, każdy musiał przejść przez ręce lekarzy i pochwalić się w jakim stanie zdrowia i sprawności fizycznej przybył na turnus.Co niektórzy puscili już pierwsze krople potu przy badaniu wydolności. A to przecież dopiero początek. Kolejne dni to już domena instruktorów kultury fizycznej. Poranna zbiórka do zajęć i wszyscy ruszają na pięciogodzinne zajęcia szkoleniowe. Ci, którzy liczyli, ze z powodu braku basenu nie będzie sprawdzianu z pływania, miny mieli nie tęgie. Basen w COS Zakopane stoi dla nas otworem a do tego ta głębia powoduje, ze każdy płynąc dostaje jakby skrzydeł. To nie to co stary dobry basenik na Groniku, tutaj już nie można liczyć na bliskość dna a noga jakby nie chciała się wydłużyć. Po basenie oczywiście powrót na Ośrodek, niestety środki transportu dawno powróciły do bazy a nam zostaje "wrzucić" dwójkę i Drogą Pod Reglami powrócić do Gronika po drodze zapoznając się z historią najbliższych miejsc i okolicy. Jakby tego było mało lekarz ponownie woła do siebie i aplikuje jakieś pomiary siły mięśni. A skąd tu wziąść siłę po pierwszym dniu? Ale za to na koniec turnsu to dopiero będzie wynik.Kolejne dni szkoleniowe to dalsza realizacja planu szkolenia. Chleb powszedni zajęć - turystyka piesza (niestety narciarstwo już się skończyło)- Dolina Kościeliska, Chochołowska, Staników Źleb- to wszystko nic w porównaniu do turystyki rowerowej. Po zbiórce dosiadamy wspaniałych rowerów marki "GT" i hajże na Gubałówkę poprzez Witów, Chochołów i Dzianisz. Pierwsze zetknięcie z siodełkiem roweru po paru miesiącach nie wróży nic dobrego. Po powrocie z zajęć jakoś tak dziwnie większość z nas chodzi na szerokich nogach.Ale jak mówi przysłowie, pierwsze koty za płoty. Następnym razem będzie lepiej. Czesiek Studencki.

Niedaleko Gronika znajduje się po stronie słowackiej wspaniała miejscowośc- Orawice. Słynna ze swojego baseniku geotermalnego.Uczestnicy turnusów często tam, zaglądają popołudniami. Jednakże Szef Szkolenia zafundował wszystkim gratkę, gdyż można było się wykąpać w Orawicach w trakcie zajęć szkoleniowych. Wszystko byłoby w porządku gdyby nie fakt, że do Orawic trzeba było dojśc na własnych nogach przez turystyczne przejście na Magurze Witowskiej, ale dzięki temu kąpiel smakowała wyśmienicie.Dobrze, ze każdy z nas zna się na mapie i kompasie bo gdyby nie to marsz na azymut mógłby się skończyć nieciekawie. W trakcie weekendu, każdy mógł złapać trochę głębszy oddech, jednak piękne nie trwa długo i od poniedziałku znów trza się zabierać do roboty.Służba zdrowia ponownie wzięła nas w swoje ręce - tym razem trzeba było zaliczyć badanie w komorze niskich ciśnień oraz potrenować umiejętności ratownicze na popularnej "Kaśce " czyli ćwiczyć sztuczne oddychanie i masaż serca.Następny dzień przypomina nam o tym, ze rowery już ostygły i należy je rozgrzać. Tym razem było już o wiele lepiej, sidełka jakby mniej twarde a i siły trochę więcej. W środę zajęcia trochę się przedłużyły ponieważ uczestnicy turnusu wyznaczyli sobie spotkanie w osławionym " szałasie ". Baranek smakował całkiem dobrze a i cała reszta też była niezgorsza.Tym razem to " woszkowicze" troche pomęczyli Komendanta i instruktorów. Jeszcze dobrze nie ucichły zgiełki biesiady w szałasie a w hotelu juz rozlega się głos " pobudka, pobudka, wstawać ". Mało tego zajęcia są przyśpieszone i wyruszamy na Słowację już o godzinie 8.00. Disiaj są przewidziane Zamki Orawskie, Liptowski Mikularz oraz jaskinie w Dolinie Diemianowskiej. Zabrane porcje suchego prowiantu nie wróżą nic dobrego - ktoś jakby zapomniał o obiedzie. Okazało się, że nadmiar jedzenia jednak się przydał- do godziny 20.30 wszystko udało się zjeść. Mimo późego powrotu wszyscy byli zadowoleni, wrażeń duchowych co nie nmiara a dodatkowo można się było zrelaksować w słowackim miasteczku wodnym.