Pragnę przypomnieć wszystkim uczestnikom najbliższych turnusów szkoleniowych, ze w dniu 25.05.2005r. Szef Szkolenia Sił Powietrznych – gen. bryg. Pil. Zbigniew Bielewicz przypomniał wszystkim Szefom Szkolenia Rodzajów Wojsk, że na turnusy szkoleniowe w WOSzK -ach będą przyjmowane tylko te osoby, które zgłoszą swój pobyt do Komendanta WOSzK w terminie do siedmiu dni przed planowanym rozpoczęciem turnusu poprzez wysłanie wypełnionego druku „ Zawiadomienia „ oraz stawią się w Ośrodku z „Kartą kondycyjną „ na dany turnus. Osoby, które nie spełnią tych formalności będą odsyłane do macierzystych jednostek. Nadal obowiązuje również konieczność posiadania w „Książce zdrowia ….. „ wpisu lekarskiego o stanie zdrowia umożliwiającym pełne uczestnictwo w programie szkolenia tak samo jak obowiązek stawienia się w Ośrodku do godz. 24.00 dnia poprzedzającego rozpoczęcie szkolenia. W związku z powyższym proszę wszystkich o dopilnowanie tych formalności, gdyż nikomu nie będzie miło odsyłać zainteresowanych z powrotem do jednostek macierzystych. Na Jeziorze Czorsztyńskim cumują już dwie WOSzK-owskie Omegi, dlatego też zachęcam osoby posiadające patenty żeglarskie o zabranie je z sobą. Będzie możliwość wypróbowania tego sprzętu. Z poważaniem – Czesiek STUDENCKI.

Końcowe odliczanie zakończone. Przerwa wakacyjna już za nami ( no, może z wieloma wyjątkami ), jednakże garstka tych, którzy zostali na miejscu t.j. na posterunku służby nie ociąga się i z zapałem ruszyła w wir zajęć szkoleniowych z kolejnym turnusem. Początek jak zwykle prowadził utartymi ścieżkami – odprawa ( jakoś coraz więcej rzeczy do powiedzenia ), badania lekarskie ( kilogramów jakby więcej a wzrostu nie przybywa), badanie wydolności ( rower jakby coraz mniej naoliwiony ) – kolejny pierwszy dzień na WOSzK-u wydaje się jakby trudniejszy od poprzednich. Chyba tylko pierwszacy ( a są i tacy ) nie są tego świadomi – dla nich wszystko jest proste, łatwe i robione po raz pierwszy o czym świadczy uśmiech, który nie schodzi z twarzy kolejnej przedstawicielki płci pięknej, która zawitała do Gronika. Ciekaw jestem bardzo jak długo pani Ania będzie uśmiechnięta. Po dniu organizacyjnym czas na pierwsze zajęcia szkoleniowe, obiekty sportowe stoją otworem wiec z zapałem zabieramy się za kształtowanie kultury fizycznej personelu latającego. Gimnastyka ogólnorozwojowa jest na porządku dziennym ale i siła nie jest nam obca więc pomieszczenie siłowni też trzeba odwiedzić. Ci dla, których nie starczyło miejsca na siłowni poprawiają ten element sprawności fizycznej podczas zajęć na ściance wspinaczkowej. Nieodzownym elementem tego dnia zajęć jest sprawdzian umiejętności pływackich na długości 50 m. Każdy członek personelu latającego musi umieć pływać więc prawie w ogóle nie zdarzają się przypadki nie zaliczenia tego sprawdzianu. W turnusie VII wszyscy pływają dlatego też nie będzie potrzeby realizowania dodatkowych zajęć z nauki pływania. A warto również podkreślić, że co niektórzy osiągnęli wyniki na poziomie 31 i 32 sekund co mieści się w czołówce wyników personelu latającego, które są mi znane na przestrzeni ostatnich 18 lat. Całość uczestników szkolenia uczestniczyła również w zajęciach pokazowych z zakresu walki wręcz w bliskim kontakcie. Jest to nowy element w sprawności fizycznej każdego żołnierza, który od nowego roku ma stać się jednym z elementów podlegających sprawdzianowi. Personel latający zapoznał z zasadami szkolenia i jego programem jeden z jego twórców – kpt. Włodzimierz Kopeć. Jeszcze w tym roku kilku instruktorów WOSzK jest planowanych do odbycia specjalistycznego kursu w tym zakresie co zaowocuje w najbliższym czasie wprowadzeniem tego zagadnienia do programu szkolenia na WOSzK-u. STUDENCKI Czesław.

Program szkolenia przewiduje w najbliższych dniach trochę ruchu na świeżym powietrzu stąd też w kolejnym dniu skierowaliśmy swoje kroki poza Ośrodek. Każda grupa robiła co innego dlatego też zaliczyliśmy Czarny Staw Gąsienicowy, wierzchołek Giewontu a jedna z grup poznała twardość siodełek naszych rowerów górskich poznając przy okazji zabytki Zakopanego Zakopanego okolic takie jak: Sanktuarium Fatimskie, Wielką Krokiew, słynną kapliczkę w Jaszczurówce czy też nie mniej słynny podjazd na Toporową Cyrhlę a dla bardziej zorientowanych miejsce zwane Siedmioma Kotami – dalej już było z górki ….. Jak widać silniki zaskoczyły więc na kolejny dzień przygotowana była już trasa na Przełęcz Zawrat, Kozi Wierch i Dolinę 5 Stawów oraz kolejne trasy rowerowe. Jednakże z planów wyszły nici – od rana leje jak z cebra. Jednakże pogoda nie stanowi dla nas większego problemu, od czego warianty zapasowe. Na początek króciutka turystyka krajoznawcza i szybki powrót na obiekty sportowe. Dzisiaj w ruch poszły ręce i praca nóg a miejscami najbardziej okupowanymi była siłownia i sala sportów walki. Lotnicy , o przepraszam nasza pani pilot też, po raz pierwszy wystąpili ubrani w rękawice bokserskie i próbowali opanować trudną sztukę wyprowadzania ciosów prostych i sierpowych. Nikt nie został znokautowany więc chyba trzeba zwiększyć ilość zajęć na siłowni, żeby siła ciosu się poprawiła. Zajęcia na obiektach sportowych zwięczyło doskonalenie stylów pływackich na basenie. Z kolei inna grupa spędziła większość czasu na zajęciach z ratownictwa lotniczego. Mirek Lingo wraz z Andrzejem Czarniakiem uczyli jak zachować się przy wykorzystywaniu technik alpinistycznych. Tak więc dominowały zjazdy na linie, podchodzenie w górę oraz wejścia na pokład przy użyciu 15 metrowej drabinki ratowniczej. Wszyscy mogli się przekonać jak trudny jest to element i ile wysiłku wymaga dokonanie tej sztuki. Mirek zapoznał również swoją grupę z batutem a o efekcie kontaktu mogą świadczyć koszulki, które nagle stały się bardziej mokre na plecach. Jak więc widać mimo kaprysów aury nie załamujemy rąk lecz ostro działamy. Na jutro mamy zaplanowaną wodę – czyli spływ pontonami po Dunajcu oraz kajakarstwo i żeglarstwo po Jeziorze Czorsztyńskim. Tak, tak, to nie pomyłka w zaprzyjaźnionej przystani czekają na nas nasze 2 Omegi w pełnej gotowości bojowej. Jednakże zapatrywania są marne, coś mi się wydaje, że górę weźmie wariant zapasowy. Czesiek Studencki

Przewidywania pogodowe jak najbardziej się sprawdziły. Leje dalej. Żeby na chwilę odpocząć od zajęć na sali sportowej, mały przerywnik w postaci wycieczki krajoznawczej na Polski Spisz. Pobyt na WOSzK-u to nie tylko zajęcia fizyczne – aspekt kulturalny jest również bardzo ważny, stąd czasami wyruszamy na poznanie zabytków historycznych naszej okolicy. Na pierwszy ogień poszły zabytki Spisza z zabytkowym kościółkiem klasy „0” w Dębnie na czele. Również wizyta na zamku Niedzickim i odwiedzenie ducha słynnej Brunhildy jest jednym z głównych punktów naszej wycieczki. „ Idzie zbójnik zza Liptowa, Ciece mu krew zza rynkowa, Zza rynkowa i główeczki, Śycko za zdrade dziywecki.” Brunhilda szybko wyłowiła z całej grupy osobę winną tej zdrady a karą za ten występek stało się zakucie „ delikwenta” w dyby. Dlatego też najbliższy meldunek będzie musiał być pomniejszony o jedną osobę, która siłą rzeczy pozostała w kazamatach na zamku. A co ją tam czeka pokazuje komnata tortur wraz z całym wyposażeniem. Słynny duch Brunhildy zadziałał również w druga stronę i pokazał uczestnika turnusu, który z racji pobytu na WOSzK-u został najbardziej poszkodowany. Okazałe poroże, w którym się znalazł mówi samo za siebie. ( Osoby najbardziej zainteresowane proszę o odrobinę cierpliwości, zdjęcia będą po powrocie TomBarta z urlopu ). Weekend za nami – pogoda – żadna rewelacja. Słońce pogniewało się chyba na uczestników turnusu. Już najwyższa pora szukać przysłowiowego Jonasza. Znowu z wielkich planów nici. Jedynie grupa, która zajmuje się ratownictwem lotniczym idzie zgodnie z planem. Pozostali wariant zapasowy – czyli kształtujemy kulturę fizyczną na hali sportowej i basenie. Dzisiaj zauważyłem w dzielnych duszach lotników pierwsze oznaki niepokoju kiedy niektórzy z nich stanęli na 4 metrowej wieży na basenie i musieli skoczyć w dół. Niepewne, drobne kroczki w przód i w tył mówiły same za siebie – skoczyć nie skoczyć – to nie to samo co pewny fotel w odrzutowcu lub w śmigłowcu. Ale cóż, Panie patrzą – hop i już po strachu, jeszcze tylko wypłynąć z 4 metrów głębokości na powierzchnię i w serce wraca duch sokoła. Tyle na dzisiaj, chociaż początek tygodnia nie napawa optymizmem a zima, która zagościła w góry powala na kolana, my trzymamy się mocno. Cóż to dla nas ośnieżony wierzchołek Giewontu czy Czerwone Wierchy pokryte śniegiem – przecież to tylko sierpień, oby tylko przestało lać a jutro będzie szansa postawić stopę na bieli, która sięgnęła wysokości 1850 m. Czesiek STUDENCKI.

Ufff. Nareszcie ruch na świeżym powietrzu. Niektóre grupy udają się w krainę wiecznych śniegów – czyli nad Czarny Staw Gąsienicowy. Po odrobinie wahania – decyzja: jeszcze tym razem nie zabieramy ze sobą nart. Jak tak dalej pójdzie to może następnym razem. W kolejny dzień przymierzamy się do całodniowego wyjścia w Tatry Słowackie. Obraz poranka nie napawa optymizmem, wracamy do standardu – leje. Jednakże wszystko jest przygotowane więc bez wahania ruszamy w stronę Łysej Polany i Doliny Kieżmarskiej. Prowadzi Mirek Lingo. Cel bardzo ambitny: Dolina Kieżmarska, Zielony Staw Kieżmarski, Przełęcz Pod Kopą Bielską i na drugą stronę Grani Tatr do Doliny Zadnich Koperszadów i Doliny Jaworowej. Trasa piesza skończyła się w Jaworinie a cała wyprawa około godz. 19.00 na Groniku. Przed nami dłuższy weekend więc wszyscy zdążą odpocząć i przygotować się do kolejnej wyprawy we wtorek. Czesiek Studencki.